İş Yerimden İnciler 2- İnsanlarla Aram Hiç İyi Olmadı Arkadaş

Az önce bi toplantıdan çıktım, tamamen haklı olduğum bir konuda yanlış uslup kullandığım için kendimi doğru ifade edemedim. Bu benim en çok sıkıntı çektiğim konulardan biri. Aklıma gelen anında dilime düşüyor keşke biraz içerde döndürsem onu, ama olmuyo işte, nasıl oluyor ne oluyor anlamıyorum ama oluveriyor.
Bir iş arkadaşım beni insanlarla iyi ilişki kuramadığım için eleştiriyor patronun yanında hem de, insan ilişkileri iyi olursa istediğin herşeyi yaptırırmışsın. Profesyonellik de buraya kadar işte. Ne ilişkiymiş arkadaş!! Hayır, buradaki öküzleri bilmeyen biri, mesela sen, diyebilirsin ki acaba nasıl davranıyor bu insanlara? Ben davranamıyorum işte, yalakalık yapamıyorum, politik davranamıyorum, hazır cevap olamıyorum, insanların egolarını şişiremiyorum, alttan alamıyorum ama kimseye saygısızlık da yapmıyorum, bağırıp çağırmıyorum, yalan söylemiyorum, arkalarından kuyularını kazmıyorum, kimseye haksızlık etmiyorum. Sevmesem bile hakkını veririm insanların, ama şunu doğru yapmış derim, beni bilen bilir. Üç beş kişi onlar da işte, dedim ya insanlarla aram iyi değil.

Ne zaman başladım kendi çevreme bu duvarları örmeye? Çok zaman olmadı, belki 10 yıl filan ama işte 10 yılda çözdüysem demek mütehatliği, o duvalar yıkıldıkça yeniden, daha sağlam, baştan, en baştan örüldüyse hep. Hem mimar oldum, hem usta, hem amele; her işimi kendim yaptım. O duvarları aşıp da yanıma gelenler oldu ama arkalarına bakmadan kaçıp gittiler. Kaçamadılar da uçup gittiler, yolları var Mars'a kadar. Şimdi öyle sağlam örmüşüm ki işte artık dört değil  beş tarafım duvarla çevrili, nefes alacak boşluğum yok, kendimi koruyacağım diye bi mezara sokmuşum beni, çıkamıyorum. Kimse de içeri gelemiyor, izin yok!! İşte o mezarda ettiğim her laf gene bana çarpıyor, beni acıtıyor, yaptığım her hareket sadece bana zarar veriyor.

Bu bir yardım çağrısı değil yanlış anlaşılmasın, içini dökmek bir nevi. Sonradan okuyup kendime kendimi hatırlatmak için kısa bir not. Mecburen birlikte olduğum insanlara tahammülümü kolaylaştıracak kısa bir hatırlatma. Kendime kızım sen böylesin işte, çabalama fazla demenin bir yolu, o kadar.